ΚΟΜΙΞ
Ο «βασιλιάς των Ντακ» Καρλ Μπαρκς (δημιουργός των Σκρουτζ Μακ Ντακ, Χιούι, Λιούι, Ντιούι, Γκαστόνε Γκάντερ, Γιαγιά Ντακ, Μουργολύκων κ.α.) όπου κυριάρχησε στα 70 περίπου πρώτα τεύχη του περιοδικού έδωσε την θέση του στον «ακαδημαϊκό» Ντον Ρόσα, τον γνωστό μας από το περιοδικό Μίκυ Μάους Ιταλό σχεδιαστή Ρομάνο Σκάρπα, τον Νταν Γίπες, τον Τζέφρυ Μπλουμ, τον γνωστό για τις ιστορίες των Μίκυ και Γκούφη Πωλ Μάρρυ, τον πρώτο σχεδιαστή του Μίκυ σε μορφή στριπ, Αλ Ταλιαφέρο, τον Τζακ Χάννα της Hanna-Barbera, τον Βίκαρ και των άλλων. Τα πρώτα τεύχη με τις κλασσικές ιστορίες του Καρλ Μπαρκς προήλθαν από τα ασπρόμαυρα αμερικάνικα βιβλία Carl Barks Library που πρωτοεκδόθηκαν στις Η.Π.Α. Η πρώτη ειδική έκδοση έγινε τέλη Οκτωβρίου του 1995, με τον «Μίκυ Πυροσβέστη» του Φλόυντ Γκότφρεντσον.Μετά από δύο χρόνια εκδόθηκε η σειρά Πάμκιν-3, που πρωτοεμφανίστηκε στο περιοδικό Μίκυ την δεκαετία του 70 και ολοκληρώθηκε σε τρία περιοδικά (1999-2001). Άνθρωποι κάθε ηλικίας μπορούσαν να συζητούν και να κρίνουν από κοινού την εντύπωση που τους έκαναν οι ιστορίες αυτές! Αφού, ο Δρόμος για την Τσιμπόλα πχ.
Θύμισαν, δε, στους μεγαλύτερους τα πρώτα τους χτυποκάρδια για το νεόφερτο τότε –καλό– κόμικς! Τα περισσότερα από τα συλλεκτικά πρώτα τεύχη περιέχουν τις κλασσικές ιστορίες του Καρλ Μπαρκς, που δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο περιοδικό Γέλιο Και Χαρά. Τα τεύχη του περιοδικού Κόμιξ διαφημίστηκαν ως συλλεκτικά και τελικά έγιναν.
Η δεύτερη συνδρομητική έκδοση ήταν ένα περιοδικάκι 52 σελίδων, 13x17cm, με τίτλο Pluto Saves the Ship με συλλεκτική αξία, αφού η ιστορία αυτή ήταν και η πρώτη του Καρλ Μπαρκς στα στούντιο Ντίσνεϋ. Το πρώτο τεύχος έχει τον τίτλο Χαμένοι στις Άνδεις και ήταν δημιούργημα του μεγάλου Καρλ Μπαρκς.
Αρχικά εκδιδόταν από την εταιρεία Γενική Εκδοτική Αττικής, η οποία μετέπειτα μετονομάστηκε σε Νέα Ακτίνα. Το περιοδικό εκδίδει σχεδόν πάντα ιστορίες με τους χαρακτήρες της Λιμνούπολης (Ντόναλντ Ντακ, Σκρουτζ Μακ Ντακ, Χιούη, Λιούη και Ντιούη κλπ.) ή του Μίκυ Σίτι (Μίκυ Μάους, Γκούφυ, Μίννι Μάους κλπ.) Ωστόσο δείχνει μεγαλύτερο ενδιαφέρον στους πρώτους, δημοσιεύοντας ιστορίες από τους πιο διάσημους σχεδιαστές τους. Μια ενδιαφέρουσα έκδοση 16 σελίδων, 27.8x19.5 cm, από την κλασική ιστορία στριπ (χειμώνας 1931) της Los Angeles Evening Herald.
Ακολούθησε μια ακόμη έξτρα έκδοση του περιοδικού Κόμιξ. (#3 Κόμιξ) ήταν η μετονομασία της ιστορίας του Μπαρκς το Χρυσάφι των Ίνκας (#3 Μίκυ Μάους, 1966), που ξαναδημοσιεύτηκε την δεκαετία του 70 στο ίδιο περιοδικό (#427 Μίκυ Μάους, 1974) και την δεκαετία του 80 στα Κλασικά (#75, 1985).
Ονομάστηκε Carl Barks 10x10 και σ αυτή την έκδοση παρουσιάστηκαν δέκα δεκασέλιδες ιστορίες του Μπαρκς της περιόδου 1943-44. Αυτή ήταν Τα Στριπ του Κόμιξ #1: Σκρουτζ Μακ Ντακ που εμφανίστηκαν στην εφημερίδα Τα Νέα, που όμως απογοήτευσαν τους συλλέκτες. Τον Δεκέμβριο του 1998, κλείνοντας τα δέκα χρόνια του περιοδικού, κυκλοφόρησε στα περίπτερα η πρώτη ανεξάρτητη έκδοση κάτω από τον καταξιωμένο τίτλο «Κόμιξ».
Μια όμορφη και φροντισμένη έκδοση, μόνο όμως, για τους φαν του καλλιτέχνη. Ιστορίες άνευρες, που εύκολα τις ξεχνούσες, αφού σύμφωνα με τα στούντιο Ντίσνεϋ, ο μεγάλος σχεδιαστής έπρεπε να περιορίσει την πλοκή σε δέκα σελίδες ανά ιστορία αντί των 26, 28 ή και 32 σελίδων που είχαν τα μνημειώδη έργα του. Στις αρχές Νοεμβρίου του 2004, οι εκδόσεις Νέα Ακτίνα, φιλοξένησαν στην χώρα μας τον ίδιο τον Ντον Ρόσα με αφορμή το best seller έργο του Ο Βίος & Η Πολιτεία Του Σκρουτζ Μακ Ντακ.
Στην πρώτη από τις τρεις ιστορίες Πάμκιν-3 , υπεύθυνος ήταν ο ίδιος ο Χρήστος Τερζόπουλος για την καλλιτεχνική γραφή στα «μπαλονάκια». Σχεδιαστής της ο Πωλ Μάρρυ, ένας καλλιτέχνης που μπορούσε να καυχηθεί ότι δημιούργησε ιστορίες για τους περισσότερους ήρωες του Ντίσνεϋ.
Αυτές αποτέλεσαν ένα πρόσθετο υλικό σε κάθε νέα συνδρομή. Το Κόμιξ είναι ελληνικό μηνιαίο περιοδικό κόμικς που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 6 Ιουνίου 1988.
Σήμερα πλέον, το επιτυχημένο όνομα (brand) του περιοδικού, υπογράφει διάφορες άλλες εκδόσεις Nτίσνεϋ κατά καιρούς. . Το πρώτο τεύχος του περιοδικού Γέλιο Και Χαρά που κυκλοφόρησε την Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 1953, με τίτλο Ο Μίκυ Μάους και ο Πλούτο Αιχμάλωτοι των Μυρμηγκιών (μια ιστορία του Μπιλ Ράιτ του 1937), αποτέλεσε για παράδειγμα, το #34 του περιοδικού Κόμιξ, με τίτλο Ο Μίκυ Εναντίον Γιγαντιαίων Μυρμηγκιών, 38 ολόκληρα χρόνια μετά! Και η αλήθεια είναι ότι ο Χρήστος Τερζόπουλος (παρών ήδη από το #1 του Μίκυ Μάους) και το επιτελείο του έδωσαν μια συλλεκτική διάσταση στο περιοδικό.
Το Κόμιξ ξεκίνησε με 32 σελίδες στα πρώτα τεύχη και σιγά σιγά αναπτυσσόταν, με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα να έχει φτάσει τις 84 και αρκετά τεύχη να ξεπερνούν τις 100. Σ αυτές τις ιστορίες, στην Ελλάδα πια, μπήκε χρώμα, έγινε νέα απόδοση κειμένου και έτσι κάλυψαν ένα μεγάλο κενό: Παρουσίασαν στη νέα γενιά ποιες ήταν οι ιστορίες που συγκλόνισαν τούς γονείς τους όταν εκείνοι ήταν μικρά παιδιά και τους έκαναν να αγαπήσουν αυτό το είδος τέχνης.
Εκεί μαζεύτηκαν όλες οι ιστορίες του σχεδιαστή, επεξεργάσθηκαν σε ασπρόμαυρη μορφή και παρουσιάστηκαν σε τόμους. Μια ιστορία 12 κεφαλαίων που πρωτοπαρουσιάστηκε τμηματικά στο περιοδικό Κόμιξ.
Έτσι σταδιακά, με προσεγμένες επιλογές ιστοριών και πολλή φροντίδα σε όλα τα υπόλοιπα, το Κόμιξ έγινε σημείο αναφοράς στις περιοδικές εκδόσεις Ντίσνεϋ σε όλο τον κόσμο! Η ιστορία Χαμένοι στις Άνδεις δίκαια αποτέλεσε την εκκίνηση για το «πείραμα-Κόμιξ», ενώ η επανάληψη κάποιων ιστοριών μετά από μεγάλα χρονικά διαστήματα βοήθησε στο «συλλογικό ασυνείδητο». το 1984.
Οι ιστορίες του μεγάλου Κάρλ Μπαρκς Στην Αρχαία Περσία του 1950 (#17 Κόμιξ, #4 Γέλιο και Χαρά), Το Μεγάλο Τσίρκο (#4 Κόμιξ, #20 Γέλιο και Χαρά) ή Η Χρυσή Περικεφαλαία του 1952 (#100 Κόμιξ, #9 Γέλιο και Χαρά) είναι πλέον στο μυαλό κάθε λάτρη των ιστοριών Ντίσνεϋ. Για να αυξηθούν οι πωλήσεις του περιοδικού μέσω των συνδρομών, από το 1995 παρουσιάστηκαν κάποιες έξτρα εκδόσεις.
